Eyedentity.TV - Jennifer

Dit is aan jou, Nederland. Dit is het einde. Aan de man die naar me keek. De vrouw die naar me gluurde. De uren dat ik aanstond op jouw computer, terwijl jij me weer vergeten was. Je handen die over de krant gleden, waar ik instond. Je ogen die zich dichtsloegen toen ik over poepen praatte. Je keek naar mij. En ik staarde voor me uit, dacht jij. Dag Nederland, dag wereld. Is dit dan 2007? Gaat zij zo de boeken in?

Jij keek. En ik staarde voor me uit. Ik dacht het niet!

Heeft niemand je dan ooit verteld, hoe complex de wereld is? Is de mensheid dan zo eerlijk, dat je durft te geloven wat je ziet? Aan de man die naar me keek: wie zag je dan? De vrouw die naar me gluurde: herkende je jezelf?

Jij keek. En ik keek mee. Had je dat gedacht?

Niemand heeft mij ooit verteld, hoe complex de wereld is. Ik heb het zelf ondervonden. De vergeten uren dat ik aanstond op jouw computer, terwijl jij me weer vergeten was. Ik keek naar jou, las wat jij schreef. Ik dacht aan jou.

Je handen die over de krant gleden, waar ik instond. Dacht je werkelijk dat ik 21 was? Ik heb gelogen. Hoeveel van wat er in een krant staat is überhaupt waar? Ik leef ernaar, laat de media mijn waarheid bepalen. Omdat de wereld mij te groot is om te bevatten.

Ik kijk naar jou. Jij kijkt naar mij. We zien meer dan dat vierkante scherm. Toch? Wat je ziet is slechts een fractie van wat ik ben en nog minder van wat ik wil zijn, tenzij ik laat zien wie ik wil zijn in plaats van wat ik ben. Volg je me nog? Dag Nederland. Volg je me nog?

Je ogen sloegen dicht toen ik over poepen praatte. Ik keek naar jou. Ik keek. Wij keken. En we hebben gezien. De wereld is iets moois. Ze houdt me in haar greep. Met haar buien, maar nog meer met hoe zij de zon over zich laat stralen. En als ik dan naar jou kijk, Nederland. Dan betreur ik het hoe vaak je het over slecht weer hebt.

’s Avonds in de trein kijken wij nooit. We praten niet. Laatst zat ik in de trein. En ik stond in de krant die door jouw vingers gleed. Als we toen hadden gepraat, had je me kunnen leren kennen. Ik ben niet wie jij zag. Jij zag niets van wie ik ben. Ik wil je leren kennen, de “jou” achter de façade. Ik hoef niet alles te weten. En zeker niet alles te zien. Geef me niet alleen je woorden, niet je overbelichte foto, want het kostte er meer dan duizend voor je die ene goed genoeg vond. Ik vind je mooi zoals je bent. Laat me je eens zien. In de trein. Praat met me. In dat café, waar ik twee kopjes koffie drink in mijn eentje. En veroordeel me niet om mijn kale hoofd. Ik ben niet anders dan daarvoor. Hooguit wat lichter. En een ervaring rijker. Dag Nederland, dag wereld. We laten 2007 achter ons. Wees wie je wil zijn. En toon me die versie van jezelf.

Leef niet zoals ik deed, klakkeloos naar wat er te lezen, te zien, te horen is. Leef naar wat je zelf ontdekt. Schrijf erover, leg het vast, vertel het aan de wereld. Dag Nederland, dankjewel dat ik mocht kijken. Ik wil je leren kennen. Laat me zien wie je bent. Wie ben jij? Ik was Eyedentity.

Ik keek, wij keken.

Nooit gedacht dat ik, drukke carrière vrouw het geduld zou hebben om op een skippybal tussen 20 kaarsjes te gaan zitten om te mediteren.Om de rust in mezelf te vinden.Welke rust, vroeg ik me in eerste instantie af. Ik zou niet weten hoe rust voelt. Volgens mij kom ik in mijn slaap niet eens tot rust.

Door te mediteren kun je leren om je gedachtes los te laten en kom je er achter dat jij niet je gedachtes bent. Meditatie heelt je geest en laat je volledig loskomen van de realiteit, heb ik gisteren avond gemerkt.

Door al dat online contact en het besef dat ik steeds bekeken wordt lijkt de wereld anders te worden. Het draait constant om mij, ik lijk de wereld wel. Al die aandacht streelt mijn ego, maar mijn ego is niet wat ik werkelijk ben, hoe zeer ik er soms van overtuigd ben dat dat wel zo is.

Naast het ego is er ook een deel van onszelf dat niet iedereen even goed kent, het Zelf. Het Zelf zal er altijd voor je zijn en help positieve intenties om te zetten in je eigen werkelijkheid. De strijd die continu gaande is in ieder mens is de strijd van het Ego versus het Zelf. Ik ben constant in deze strijd verwikkeld en nu ik hier zit helemaal zit lijk ik met niets anders bezig te zijn.

Het is het stemmetje in je hoofd

Dank u Sinterklaasje voor het marsepijnen Eyedentity logo in mijn schoentje.

Ik kan nou niet zeggen dat een dag zonder internet mij goed heeft gedaan. Ik verveelde me dood gisteren. Na een vier uur lezen ben je daar ook wel weer klaar mee. Bol punt com liet helaas op zich wachten dus ik moest het doen met Tirza, met een vader die nooit volwassen is geworden. Hopelijk komen de boeken vandaag binnen.
Om de tijd te verdrijven ben ik aan de gang gegaan met mijn videocamera, de camera die mijn enige spreekbuis naar de buitenwereld was gisteren. Ik vraag me soms af of ik echt wel zo interessant ben om naar te kijken. De eerste dagen in het huis vond ik het heerlijk om ook even buiten beeld te zijn maar de consequentie daarvan is dat ik met niemand kan praten. Buitenbeeld zijn betekent niet communiceren. Besta ik dan nog wel? Vroegen jullie je af en toe niet af of ik er nog wel was, of ik niet gewoon via de achterdeur naar buiten was gesneakt zonder dat jullie het door hadden. Zeg eens eerlijk?

Hoe kom ik eigenlijk over op jullie? Hoe zie ik eruit? Zie ik er goed uit, heb ik wallen of juist geen wallen, of doet dat er niet toe? Af en toe knijp ik mezelf even in mijn arm om te voelen of ik er nog ben. Wanneer je de hele dag zit te wiebelen op een stoeltje voelt het bijna alsof je brein op dat stoeltje zit en niet jij. Worden we niet allemaal wiebelende breintjes op een stoeltje achter een schermpje. Dan kunnen we misschien wel zonder lichaam op den duur en hebben we aan een hoofd genoeg. Alleen dat brein met een snoertje eraan vastgeplakt naar de computer en dan je gedachten uploaden of die van iemand anders downloaden. Jouw gedachten worden van iedereen, ze worden gemeentegoed. Jullie lezen nu mijn gedachten, zien mij op een scherm en luisteren naar mijn eindeloze verhalen.

Ik wordt langzaam digitaal…….

Zoals jullie in de nieuwsbrief hebben kunnen lezen ligt internet vandaag plat en kan ik vandaag dus niet met jullie chatten mailen en ook geen blogs posten.

Hopelijk komen de boeken die ik op bol.com heb besteld vandaag binnen zodat ik iets te lezen heb en jullie daar morgen van alles over kan vertellen.

Ik ben benieuwd of ik me vandaag anders zal voelen omdat ik niet online kan zijn. Misschien krijg ik wel last van afkick verschijnselen zoals zweetaanvallen en hevige buikkrampen. Want wist je dat je verslaafd kunt raken aan internet?

Op http://www.jellinek.nl/vraagenantwoord/ vond ik een hoofdstuk over internetverslaving met een link naar een uitgebreide test

Hieronder staat een bewerkte versie van de lijst met vragen. De lijst bestaat uit een tiental vragen die je met ja of nee moet beantwoorden.

-Ik internet regelmatig langer dan ik van plan was. Ja/nee
-Vrienden of familie klagen wel eens over mijn internetgedrag. Ja/nee
-Werk of school lijden onder mijn internetgedrag. Ja/nee
-Internet helpt me om vervelende gedachten kwijt te raken. Ja/nee
-Internet kost me regelmatig mijn nachtrust. Ja/nee?
-Ik zeg regelmatig, nou nog een paar minuutjes dan. Ja/nee
-Ik probeer mijn internetgedrag wel eens te minderen. Ja/nee
-Als ik niet on-line ben speelt internet wel eens door mijn hoofd Ja/nee
-Ik raak geïrriteerd als iemand mij stoort terwijl ik aan het internetten ben. Ja/nee
-Ik voel me down en nerveus als ik niet op internet ben. Ja/nee

Als je twee vragen met ja moet beantwoorden, zou je toch eens moeten gaan nadenken of internet niet een te grote rol speelt in je leven.

Als je de test invult (die je dus kunt vinden via de bovenstaande link) en ik vul de test morgen in dan hebben we vast weer wat om over te praten. Maar nu eerst een dag zonder het wereld wijde web.

Tot morgen, ik zal jullie missen vandaag

Liefs

Jenn

Een advies voor alle thuissporters. Bestel geen ingewikkeld fitness apparaat waar je een eeuwigheid over doet om het in elkaar te zetten. Gewoon ouderwets met ouderwetse oefeningen is beter. Ik vermaak me in elk geval wel hoor hier in huis en voel me vereerd om hier te mogen zitten. Daarnaast ben ik ook erg blij met alle aandacht en meelevende gesprekken en e-mails die jullie sturen. Heel erg bedankt.

Om thuis ook zo lekker te kunnen sporten als ik heb ik een aantal oefeningen voor jullie op een rijtje gezet. Die dina band zoals er in mijn lijstje staat is een soort rubberen band die je kunt halen in elke gerenommeerde sportzaak( of bestel hem op internet)

De oefeningen:

Zonnegroet ( yoga ), om warm te worden
100 sit ups met benen laag
20 sit ups met benen omhoog
50 schuine sit-ups voor de lage buikspieren
10 push ups (niet met gestrekte benen)
pilatus oefening voor de benen
nog een andere oefening maar weet niet hoe die heet.
Oefening op mijn zij waarbij ik mijn middel van de vloer op til ( goed tegen love handels)
Oefening met dina-band voor armen en onderarmen”

Gezonder leven gaat niet vanzelf. Op internet zijn er heel gezonde recepten te vinden met weinig koolhydraten en veel gezonde voedingsstoffen.

Succes

Jennifer

p.s.
Vergeef me de muziek tijdens het fitnessen en het eten van pannekoeken. Morgen beter ik mijn leven.

Goed idee, maar niet heus dat gitaar spelen. Ik weet niet of jullie mij net gezien hebben? Muse is er vast niet blij mee zijn. Maar goed, genoeg tijd om te oefenen zou ik zo zeggen. Was ik John Frusciante maar van de Red Hot Chilly Peppers, wat een levensverhaal. Een tijdje geleden zag ik een documentaire over de muzikale carrière van de gehele band waarin ook de geschiedenis van zijn leven uitvoerig in beeld werd gebracht. Toen hij zich eenmaal realiseerde wat een succes de band kreeg trok hij zich terug. Hij had zich nooit gerealiseerd dat iedereen naar zijn muziek kon luisteren en raakte volledig de weg kwijt. Om zich te onttrekken aan de realiteit vluchtte hij in een wereld van drank en drugs. Toen er een portret van hem gemaakt werd terwijl hij uitgemergeld zat te spacen van de heroïne op de bank in zijn huis en wauwelde over zijn leven en zijn muziek dacht iedereen dat zijn dagen geteld waren. Maar hij bleef in leven en krabbelde uit een diep dal weer omhoog. En nu speelt hij weer mee. Groots en meeslepend leven zorgt voor aandacht. Ik wil groots en meeslepend leven.
Vandaar ook dit hier onder geposte douche filmpje waarin jullie weer iets dichter op mijn huid kunnen kruipen en moet zorgen voor eeuwige roem. Waar douchen al niet goed voor kan zijn.

Heb net wat foto’s van mezelf gemaakt. Je kan ze hier bekijken of op mijn Flickr account.

Ik ga zo denk ik slapen. Ben erg moe van de afgelopen dagen.
Slaap lekker allemaal en zie jullie morgen weer.

Liefs Jenn

Vanochtend heerlijk uit kunnen slapen. Geen wekker laten afgaan, want die heb ik niet en kan dus lekker doen wat ik zelf wil. Haha, heeft de redactie lekker niet aan gedacht. Het is zondag dus ik verwacht dat ik lekker in mijn boekje kan duiken, want het is echt een spannend boek.

Maar omdat iedereen vandaag vrij is lijkt het me erg gezellig om lekker met z’n allen MSN’en. Ik kom in ieder geval vandaag nog online en ik hoop dat jullie met me komen babbelen. Ben ook best benieuwd wat jullie allemaal doen op de vrije zondag.

Dat Youtube is trouwens echt een leuke uitvinding. Ik had het kunnen bedenken Ik heb al twee filmpjes af die ik hieronder voor jullie post. Het eerste filmpje is gemaakt op mijn eerste nacht in het huis en die andere, waarin ik heel serieus meen wat ik zeg, is van gisteren.

Slapen en poepen zijn hele belangrijke dingen in een mensen leven maar er is nog meer, mijn liefdesleven. Ik was eigenlijk een laatbloeier en werd op mijn achttiende voor het eerst echt verliefd, helemaal hotel de botel. Het duurde een jaar en daarna was het klaar, dat rijmt. Al vrij snel daarna werd ik weer verliefd en daarna weer op iemand ander en daarna weer. Veel van mijn relaties duurden relatief kort, een jaar is het langste wat er bij zat. En nu ben ik 24 en heb ik de ware nog niet gevonden. Misschien moet ik stoppen met zoeken en komt het dan vanzelf. En stoppen met het kijken naar exen op Hyves. Ik steek mijn neus in hun krabbels en houd zo een lijntje open, alsof ik er nooit helemaal los van kom.

En nu kan ik alleen nog maar zien met wie je communiceert via Hyves. Ik ben het in elk geval niet. Online daten lijkt eenvoudig en kan niet tegenvallen. In het ‘echt’ is het anders. Jij kunt mij aanraken en ik jou, zien voelen je ruiken. Liefde geven of te weinig liefde geven, echte fouten maken of juist niet. Ik wil je aanraken, in mijn droom van vannacht was je ineens heel dichtbij, zat ik bij je op de bank en vertelde je over iets, weet niet meer precies want het was niet uitgetypt. Zou de keuze van jouw lettertype ook iets over je karakter vertellen?
Op internet gebruik ik alleen mijn ogen. Gister had je 285 vrienden en nu 291. Zes erbij. Je hoeft elkaar alleen maar aan te klikken. Klikken wordt aanraken, ik voel het pijltje op mijn foto. Druk erop, klik op mij, houd van mij.

Jenn

Ja, terwijl jullie kijken kunnen jullie mij zien typen. Te gek. Wat heb ik allemaal gedaan vandaag? Terwijl jullie allemaal zaten te wachten totdat ik weer online ging heb ik al een aantal pagina’s uit Tirza gelezen, van Arnon Grunberg. Je weet wel, die met die bril. Het gaat over een man die na tig jaren ineens zijn vrouw weer ziet omdat ze van de ene op de andere dag voor zijn neus staat. Hoe gek is dat, dat je ineens verlaten wordt door de persoon waar je het meest van houd en zomaar verdwijnt. Floep, eigenlijk net zoals ik vandaag verdween, floep, weg beeld.
Maar nu ben ik er weer! Joepie.

Ik verbaas me trouwens ook over de comments op mijn weblog. Sommigen wensen me succes en anderen zetten hun kritische noot bij mijn intrek in het huis. Ik ben me er van bewust dat er genoeg psychiatrische patienten zijn die meerdere weken verstoken zijn van menselijk contact en ook dat er altijd wel wat te doen is op internet, dat je talen kunt leren en alle studies kunt volgen die er zijn. Maar de vraag is nou juist hoe ik Jennifer Delano me ga gedragen, hoe ik me voel en wat ik er van vindt. Het gaat dus om mij!

Wat ik nu aan het doen ben is wachten op mijn eten. Ik heb trek dus ik hoop dat het zo bezorgd wordt.

Jenn